طلاق این پدیده شوم اجتماعی آثار مخربی بر کودکان دارد، این معضل یکی از عوامل مهم ابتلاء کودکان به اعتیاد و بزهکاریست، که این دو خود میتوانند علت بسیاری از انحرافات، ناسازگاریها، سرپیچی از قوانین و ابتلاء به بیماریها و ... غیره قرار گیرد.درگیری والدین و طلاق، آثار زیانباری دارد و کودک را به عصیان در برابر مقررات اجتماعی میکشاند.
طلاق هر چند ممکن است برای والدین تنها راه چاره و موفقیتآمیز پایان یک زندگی بیتفاهم و پر از اختلاف باشد ولی برای طفل همیشه مبین یک فاصله عمیق و فاجعه عظیم محسوب میگردد، حادثهای که محرومیت ابدی از عواطف حیاتی پدر و مادر را بدنبال خواهد داشت.
وقتی کودک با یکی از والدین خود زندگی میکند، از خانوادههای تک والدی صحبت میشود.
در اکثر موارد، زنها مسئولیت خانوادههای تکوالدی، را برعهده دارند. وقتی هر دو والد داوطلب نگهداری بچه میشوند، در 80% موارد ، بچه در اختیار مادر قرار میگیرد. اما چون زنها، در مقایسه با مردها، به مشاغل کمدرآمدتر و ناپایداری اشتغال دارند، جای تردید نخواهد بود که بسیاری از خانوادههای تکوالدی مشکلات اقتصادی جدی و در نتیجه دشواریهای سازگاری زیادی خواهند داشت.
تحمل دشواریها در سال اول پس از طلاق، برای هر دو والد طاقتفرساست. تنشهایی که آنها پس از طلاق احساس میکنند و تغییراتی که در شیوه زندگی آنها به وجود میآید، در روابط آنها با کودک منعکس میشود. بنابراین ، با در نظر گرفتن رویدادهای استرسآور برای مادر و با توجه به رویدادهای استرسآور که کودک دریافت میکند، میتوان پیشبینی کرد که کودک چگونه با زندگی خود سازگار خواهد شد.
پژوهشگران تایید کردهاند که الگوهای رفتار والدین جدا شده با فرزندان ، با الگوهای رفتار والدین جدا نشده، تفاوتهایی دارد:
در مقایسه با والدین جدا نشده، والدین جدا شده، از فرزندان خود انتظار پختگی کمتری دارند، کمتر با آنها ارتباط برقرار میکنند، کمتر محبت نشان میدهند و از نظر انضباط کمتر هماهنگی دارند، کمتر بر کودکان نفوذ میکنند.
یک سال پس از طلاق ، دورههایی که تنش در روابط والدین و فرزندان را به همراه میآورد، روشهای تربیتی به پائینترین سطح اثربخشی خود تنزل میکند. دو سال بعد از طلاق، مادرها از کودکان رفتارهای مستقلتر و پختهتری میخواهند، بیشتر با آنها ارتباط برقرار میکنند و به طور ارادی، برای توضیح دادن مسائل و استدلال کردن، بیشتر وقت صرف میکنند، بیشتر حامی هستند و نظم و نفوذ بهتری دارند، همین مشاهدات در مورد پدرها نیز صدق میکند، با این تفاوت که حمایت خود را بیشتر نمیکنند و حتی از کودکان خود تا اندازهای دل میکنند. آنها بچهها را به طور کلی فراموش نمیکنند، بلکه کمتر محبت نشان میدهند.
یکی از عوامل مهم سازگاری کودک با لحظههای طلاق، سن اوست از بدو تولد تا دو سالگی، کودکان از دنیای خود درک محدودی دارند. با این همه، آنها تنشها، هیجانها و ناپایداریها را درک میکنند. چون طلاق ، تنشها، هیجانها و بیثباتیهای زیادی به همراه میآورد، برای کودکان این سن تجربه متلاشیکنندهای است.
کودکان پیشدبستانی طلاق را غم بزرگی میدانند و تمایل شدیدی به آشتی والدینشان دارند و از تنها ماندن شدیداً ترس دارند.
کودکان 6 تا 12 سال بهتر میفهمند که مسئول جدایی چه کسی بوده و در نتیجه خود را سرزنش نمیکنند، و خود را بهتر با موقعیت موجود تطبیق میدهد مخصوصاً اگر از سوی دیگران حمایت شوند.
چند توصیه برای سازگاری بهتر کودک با طلاق:
در ذهن خود مجسم کنید کودکی را که مدتی است هر لحظه به سمتی کشیده میشود مثل جنس بازاری دست به دست میچرخد و نقش قاصد و حامی و قاضی و ... را بازی میکند، باید والدینی که احساس مسئولیت در قبال فرزندشان میکنند، همه چیز را سر جای خودش بگذارند، تا از آسیب بیشتر بکاهند.توصیههای زیر میتواند از میزان آسیبها تا حدی بکاهد.
جدائیتان را حاشا نکنید، کودک شما درک بسیار بالایی از تنش بین شما دارد کودکانی که در جریان موضوع هستند در قبول طلاق مشکل کمتری دارند.
کودکان دوست دارند احساسات خود را بیان کنند، به آنها اجازه دهید تا لااقل در این مورد با شما حرف بزنند، میتوانید در حال قدم زدن در پارک این کار را انجام دهید و با گوش دادن به حرفهای کودک، او احساس میکند شما دوستش دارید و این اتفاق باعث نشده تا شما به او بیعلاقه شوید. ارد بزرگ بر این باور است که کودکان برای شاد بودن ، بیش از هر چیزی به گفتگو با ما نیاز دارند .
در صورت امکان سعی کنید هر دو در زندگی کودک نقش فعال داشته باشید و مسئولیت تربیت او را بین خود تقسیم کنید مثلاً : نگهداری از کودک را تقسیم کنید، در فعالیتهای تحصیلی و غیرتحصیلی او شرکت کنید.تلاش برای برقراری ارتباط خوب و همکاری ، والدین را قادر میسازد تا برای فرزند محیط خانوادگی با ثبات فراهم آورند و به او اجازه دهند که با این شرایط به طور هماهنگی کنار بیاید.در هر حال قبل از اقدام به ازدواج ، طلاق و یا بروز هرگونه اختلاف جدی در خانواده با مشاوران خانواده مشورت کنید، برای جدا شدن زمان هست عجله نکنید.
امیدواریم تمام کودکان در جوی مملو از عاطفه، عشق، دوستی، احترام و امنیت این دوران زیبا و بیادماندنی را سپری کنند.
نظرات
ارسال یک نظر